Parket i drveni podovi imaju jednu osobinu koju mnogi primijete tek nakon nekoliko sezona. Ljeti sve izgleda potpuno normalno, daske su čvrsto spojene i pod djeluje kao jedna ravna površina, a onda tokom zime između pojedinih elemenata počnu da se pojavljuju tanke linije. Nekada se razmaci gotovo i ne primijete, dok u drugim slučajevima postanu dovoljno veliki da se kroz njih vidi podloga. Još zanimljivija je situacija kada se tokom toplijih mjeseci ti isti razmaci ponovo smanje i pod izgleda gotovo kao prije.

Na prvi pogled može djelovati kao da je parket loše postavljen ili da je materijal nekvalitetan. Međutim, drvo se ponaša drugačije od većine građevinskih materijala upravo zato što nije potpuno statičan materijal. Ono stalno reaguje na okolinu, prvenstveno na temperaturu i relativnu vlažnost zraka. Zbog toga drveni pod praktično nastavlja “živjeti” i nakon ugradnje, a njegove dimenzije se tokom godine mogu blago mijenjati.

Drvo nije potpuno nepomičan materijal

Drvo je prirodan materijal i njegova struktura je rezultat načina na koji je drvo raslo. Vlakna, godovi i pore u sebi zadržavaju određenu količinu vlage, a ta količina se mijenja u zavisnosti od uslova u prostoriji. Kada je zrak suh, drvo postepeno gubi dio vlage i smanjuje svoje dimenzije. Kada je vlažnost zraka veća, drvo ponovo prima vlagu i može se proširiti.

Upravo zbog toga parket ne možemo posmatrati kao običnu završnu oblogu koja se jednom postavi i više nikada ne mijenja. On reaguje na prostor u kojem se nalazi. Tokom zime, kada se prostorije intenzivno griju, relativna vlažnost zraka često značajno padne. Zrak postaje suh, a drvo počinje gubiti vlagu. Posljedica mogu biti sitni razmaci između parketnih elemenata.

Kada dođe proljeće i ljeto, vlažnost zraka obično raste. Drvo ponovo prima dio vlage i razmaci se mogu smanjiti. Zbog toga vlasnik ponekad primijeti da se problem koji je bio očigledan tokom zime gotovo potpuno povukao nekoliko mjeseci kasnije.

To nije nužno znak da je pod loše urađen. U određenoj mjeri, takvo ponašanje je prirodna karakteristika drveta.

Zašto se problemi posebno vide tokom grijne sezone

Moderni sistemi grijanja mogu dodatno naglasiti prirodno ponašanje drvenih podova. Radijatori, podno grijanje, toplotne pumpe i drugi sistemi povećavaju temperaturu prostora, ali istovremeno mogu promijeniti relativnu vlažnost zraka. Što je zrak topliji, relativna vlažnost može biti niža ako se u prostor ne unosi dodatna vlaga.

Zbog toga se u stanovima sa centralnim grijanjem tokom zime često stvaraju uslovi koji nisu idealni za drvene podove. Nije problem u samom grijanju, već u tome što se promijene mikroklimatski uslovi u prostoriji. Ako se prostorija dugo drži veoma toplom i istovremeno ima vrlo suh zrak, parket može reagovati izraženije.

Kod podnog grijanja situacija je još zanimljivija. Drveni pod može biti kompatibilan sa takvim sistemom, ali izbor vrste drveta, konstrukcija poda i način ugradnje moraju biti prilagođeni grijanju koje dolazi direktno iz podloge. Prevelika temperatura površine može dodatno uticati na isušivanje drveta, pa se kod ovakvih sistema posebna pažnja posvećuje upravo uslovima rada poda.

Nije svaki parket isti

Vrsta drveta ima veliki uticaj na ponašanje poda. Različite vrste imaju različitu strukturu, gustinu i sposobnost upijanja vlage. Zbog toga se ne ponašaju potpuno jednako kada se promijene uslovi u prostoriji.

Osim vrste drveta, važna je i sama konstrukcija parketa. Masivni parket napravljen od jednog komada drveta drugačije reaguje na promjene vlage od višeslojnih parketa kod kojih su slojevi postavljeni tako da međusobno stabilizuju konstrukciju. Upravo zbog toga savremeni višeslojni parketi često imaju bolju dimenzionalnu stabilnost i manje izražene promjene tokom godine.

To ne znači da je masivni parket lošiji. Naprotiv, kvalitetno izrađen masivni parket može trajati desetljećima i više puta se obnavljati brušenjem. Samo je potrebno razumjeti da prirodni materijal zahtijeva drugačiji odnos prema uslovima u prostoru.

Šta se dešava kada se parket podigne ili iskrivi

Razmaci između parketnih elemenata jedna su stvar, ali potpuno druga situacija nastaje kada se parket počne podizati, uvijati ili odvajati od podloge. Tada više nije riječ samo o normalnom sezonskom pomjeranju drveta.

Jedan od mogućih razloga je povećana količina vlage koja je dospjela ispod poda. To može biti posljedica curenja instalacija, prodora vode, nedovoljno suhe podloge prije postavljanja ili drugih problema u konstrukciji. Kada drvo primi mnogo više vlage nego što je predviđeno, njegovo širenje može biti toliko veliko da više nema prostora za normalno pomjeranje.

U takvoj situaciji parket počinje pritiskati susjedne elemente i podlogu. Ako nema dovoljno prostora za širenje uz zidove i na drugim potrebnim mjestima, naprezanje se može osloboditi podizanjem cijele površine. Tada se pojavljuju karakteristična ispupčenja koja vlasnik vrlo teško može ignorisati.

Zanimljivo je da se sličan problem može dogoditi i nakon renoviranja. Ako se parket postavi na podlogu koja još uvijek sadrži previše građevinske vlage, drvo će vremenom reagovati. Zbog toga je stanje podloge prije ugradnje jednako važno kao i kvalitet samog parketa.

Zašto se stari parket ponekad ponaša bolje nego novi

Mnogi su barem jednom vidjeli stari parket u kući ili stanu koji je star nekoliko desetljeća, ali i dalje izgleda iznenađujuće dobro. Istovremeno, novi pod nekada počne pokazivati probleme već nakon nekoliko godina. To ne znači da je stari parket nužno kvalitetniji, ali često postoji razlika u načinu na koji su tada građeni objekti i u načinu na koji se danas koriste prostorije.

Stari stanovi su često imali drugačiji režim grijanja i ventilacije. Nije bilo iste količine hermetički zatvorene stolarije, prostorije su se drugačije provjetravale, a temperatura se nije uvijek održavala konstantno visokom tokom cijele zime. Drveni pod je zbog toga prolazio kroz drugačije uslove.

Danas su objekti mnogo bolje zaptiveni, sistemi grijanja efikasniji, a temperature u prostorijama stabilnije. To je sa jedne strane prednost, ali istovremeno znači da je potrebno više pažnje posvetiti mikroklimi u prostoru.

Drveni pod upravo zbog toga ostaje zanimljiv građevinski materijal. Njegov izgled se može mijenjati, može dobiti patinu, sitne tragove korištenja i promjene koje su dio njegovog karaktera. Za razliku od potpuno industrijskih materijala, drvo ne pokušava sakriti činjenicu da je prirodno. Ono reaguje na kuću u kojoj se nalazi, na godišnje doba i na način na koji ljudi žive u tom prostoru.

Zato mala promjena između ljetnog i zimskog izgleda parketa sama po sebi ne mora predstavljati problem. Ponekad je to samo znak da se iza završne površine nalazi prirodan materijal koji reaguje na svoje okruženje. Pravi problem počinje onda kada su promjene velike, nagle ili praćene vlagom, podizanjem i trajnim deformacijama, jer tada parket više ne govori samo o sebi, nego može pokazivati da se nešto događa i sa podlogom na kojoj je postavljen.